Izuzetno mesto u spomeničkoj baštini Čačka i okoline imaju stare bogomolje: manastiri i crkve. Najstarije su vekovima duhovna žarišta: čuvari vere, darovnici prosvete i kulture i meštanima i svakom pohodniku.

Manastiri u Ovčarsko-kablarskoj klisuri čine je i Srpskom Svetom Gorom. Neki od tih hramova podignuti su u doba Nemanjića, Lazarevića i Brankovića. Imali su presudnu ulogu u očuvanju duhovnih vrednosti, života i identiteta srpskog naroda.

Manastir Blagoveštenje, sa crkvom Blagovesti Presvete Bogorodice, potiče iz XVII veka. Nalazi se na levoj obali Morave ispod Kablara. Crkva je zanimljive arhitekture, a živopis je rađen od 1602. do 1632. godine i jedno je od najboljih ostvarenja u našem zidnom slikarstvu u prvoj polovini XVII veka. Od starog ikonostasa sačuvana je prestona ikona Bogorodice sa Hristom, rad slikara Mitrofana iz 1602. godine.

Manastir Vavedenje, sa crkvom Vavedenje presvete Bogorodice, nalazi se na desnoj obali Zapadne Morave. Po legendi, ovaj manastir su podigli Stevan Nemanja i njegov sin Sveti Sava. Prvi put se pominje 1452. godine, a obnovljen je 1797. godine. Poseduje retke stare knjige među kojima i Beogradsko četvorojevanđelje, štampano 1552. godine.

Manastir Jovanje, posvećen je rođenju Svetog Jovana Krstitelja. Nalazi se na levoj obali Zapadne Morave. Prvi put se pominje 1536. godine. Stari manastir je porušen 1959. godine i prenesen na današnju lokaciju. Zbog posebnog značaja ali i gostoprimstva monahinja ovaj manastir posećuje veliki broj vernika tokom čitave godine.

Manastir Nikolje je, sudeći po ostacima starog živopisa u priprati hrama i po nekim dokumentima, nastao pre 15. veka. Kasnije je više puta stradao. Freske ukrašavaju unutrašnjost hrama i deo južnog zida spolja. Živopis u priprati je datiran natpisom iz 1637, a zidovi naosa oslikani su 1697. godine. U manastiru se čuva dosta predmeta iz 18. veka, a u biblioteci nekoliko rukopisnih knjiga. U posebnom objektu uređena je manastirska postavka sa predmetima iz bogate riznice ove bogomolje.

Manastir Preobraženje, takođe je iz novijeg doba. Podignut je 1940. godine, umesto starog preobraženjskog hrama, koji se nalazio, ne na padinama Ovčara (gde je danas), već sa druge strane Zapadne Morave. Život u ovom manastiru organizovan je kao i u svetogorskom Hilandaru.

Manastir Sretenje, ubraja se među veoma stare sakralne objekte. Srušen, dugo je bio zapusteo. Obnovio ga je 1818. godine Nikifor Maksimović, kasnije episkop užički. Oslikan je 1844. godine. čuva više značajnih predmeta iz XVIII i XIX veka, a poseduje i tri rukopisa iz XVI stoleća. Tu su, pored ostalog, i Ostroška biblija, štampana u Rusiji 1571, i Triod, štampan u Trgovištu (Rumunija) 1694. godine. U hramu je grobnica ktitora Nikifora Maksimovića, a u riznici njegov portret, rad znamenitog ikonopisca i slikara Janka Mihailovića Molera (1792-1853) iz Negrišora (Dragačevo).

Manastir Uspenje, metoh manastira Jovanje. Podignut je na temeljima istoimene drevne bogomolje.

Manastir Vujan je, na istoimenoj planini, u Prislonici. Drevni manastir u ovom selu Obrovin nalazio se na seoskom ataru i od njega je sačuvana časna trpeza. Pretpostavlja se da je nastao u doba Nemanjića, možda kao metoh nekog od manastira u Ovčarsko-kablarskoj klisuri. Sadašnji hram je novijeg nastanka - obnovljen je 1805. godine zaslugom vojvode Nikole Milićevića Lunjevice na svetom grobu nepoznatog monaha. U hramu su posmrtni ostaci vojvoda iz srpskih ustanaka Lazara Mutapa i Nikole Milićevića Lunjevice. Lunjevici je spomenik podigla njegova unuka - kraljica Srbije Draga Obrenović.

Manastir Vaznesenje, obnovljen je posle Drugog svetskog rata na ruševinama nekadašnjeg hrama, koji je nastao pre XVI veka. Na tu drevnu manastirsku crkvu podsećaju, u priprati i središnjem delu hrama, u podu, i dve mermerne rozete, ukrašene biljnim ornamentima.

Manastir Ilinje, je metoh Blagoveštanja. Po predanju, na njegovom mestu nalazio se manastir posvećen Svetom Iliji, jedan od najstarijih u zapadnoj Srbiji. Prilikom gradnje sadašnjeg hrama 1939. godine, otkriveni su temelji stare manastirske crkve.

Manastir Svete Trojice Usred divljine i tišine, koja je potrebna za duboku i stalnu molitvu, na padinama Ovčara, nalazi se manastir Svete Trojice. Najstariji pisani pomen o manastiru potiče iz 1594/95. godine. U turskim popisima beležen je od 1572. godine. Po arhitekturi je najlepši od svih manastira u Ovčarsko-Kablarskoj klisuri. Manastirska slava: Svete Trojice (u junu)

Crkva posvećena Svetom Savi Pod starim liticama Kablara, ispod jedne stene u malom udubljenju kamena, izvire voda koja se tu zadržava i pravi mali rezervoar zapremine 2-3 litra. Ta voda ne otiče, ali je uvek ima i kada se uzima u velikim količinama. Ovu vodu narod zove ¨vodica Svetog Save¨ i veruje se da je ona čudotvorna. Kod izvora je 1938. godine podignuta crkvica posvećena Svetom Savi.